خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : آيتي )

209

نهج البلاغة ( فارسي )

است و نه نشانه اى از راه حق در آن ديده شود و ما اهل بيت از گناه آن فتنه‌ها بدوريم و نتوانيم از دعوت كنندگان باشيم . سرانجام ، خداوند آن فتنه‌ها را از شما دور گرداند ، چون دور كردن پوست از تن حيوان ، به دست كسى كه بنى اميه را به خوارى و مذلت افكند و بقهر از تخت فرمانروايى به زير كشد و شرنگ مرگ به جانشان ريزد و جز به زبان شمشير با آنان سخن نگويد و جز پلاس خوف بر آنان نپوشاند . در اين حال ، قريش دوست دارد كه دنيا را و ، هر چه در آن هست ، بدهد و يك بار مرا ببيند ، هر چند ، زمانى كوتاه بود ، تا آنچه را امروز برخى از آن را از ايشان مىطلبم و نمىدهند ، همه اش را يكباره به من تسليم كنند . 93 خطبه اى از آن حضرت ( ع ) بزرگ است خداوندى كه همتهاى و الا حقيقت ذاتش را درك نكند و به حدس زيركان درنيابد . اوّلى كه او را پايان نيست كه بدان منتهى شود و آخرى نيست تا زمانش منقضى گردد . هم از اين خطبه [ در وصف پيامبران ] خداوند پيامبران را در بهترين وديعتگاهها به وديعت نهاد و در شريفترين قرارگاهها جاى داد . آنان را از صلبهايى كريم به رحمهايى پاكيزه منتقل فرمود . هرگاه يكى از ايشان از جهان رخت بربست ديگرى براى اقامهء دين خدا جاى او را گرفت . تا كرامت نبوت از سوى خداوند سبحان نصيب محمد ( صلى اللَّه عليه و آله ) گرديد . او را از نيكوترين خاندانها و عزيزترين دودمانها بيرون آورد ، از شجره اى كه پيامبرانش را از آن آشكار نموده بود و امينان وحى خود را از آن برگزيده بود . خاندان او ، بهترين خاندانهاست و اهل بيتش ، نيكوترين اهل بيتها . شجرهء او كه بهترين شجره هاست در حرم روييده و در بستان مجد و شرف باليده است . شاخه هايش بلند و ثمرتش دور از دسترس . اوست پيشواى پرهيزگاران و چشم بيناى هدايت يافتگان . اوست چراغ